استرس از همان آغاز مناظره در چشمان میر حسین موج می زد . دقیقا مثل یک انشاء که آن هم خودش ننوشته بود بلکه هیئت 14 نفره هاشمی رفسنجانی نوشته بود . از قبل هم مشخص بود که دکتر احمدی نژاد برنده مناظره است . موسوی ایرادهایی به دولت احمدی نژاد گرفت که همه را خودش در دوران نخست وزیری اش تجربه کرده بود و خیال می کرد که احمدی نژاد بی اطلاع است . ولی احمدی نژاد با استفاده از هوش و ذکاوت بالایش این ایرادها را طوری به موسوی بازگرداند که موسوی عاجز از بحث شد . موسوی حتی فاقد ذهنی مطلع برای سخنوری بود طوری که در هر چند جمله بجای استفاده از کارکترهای اساسی از کلمه ( چیز ) استفاده می کرد که در حد ادبیات بچه های پیش دبستانی است . و در نهایت هم بجای اینکه پاسخگوی سوال احمدی نژاد در مورد بودجه سرنگون شده در دوران نخست وزیری اش باشد بحث را به بیراهه ای مثل واردات سیر از چین و سفر خود به همدان کشید که زمین تا زیر زمین با یکدیگر فرق دارد . موسوی در آخرین دقایق صحبتش هم با سخنانی مضحک علاقه مردم به احمدی نژاد را خوار و ذلیل بودن آنان توصیف کرد و این خود توهین به شعور مردم ایران می باشد .
ولی در نهایت آن چیز که مطلوع گردید رسوایی باندهای مافیای اقتصادی بود که تا به حالا هیچ کس جرات بحث درباره آن و زوایای پیچیده اش را نداشت و رو شدن دست آقازاده هایی که سرمایه این مملکت را ارث پدری می دانستند و آن را به تاراج کشیده بودند . آفرین بر این شجاعت ...
ولی در نهایت آن چیز که مطلوع گردید رسوایی باندهای مافیای اقتصادی بود که تا به حالا هیچ کس جرات بحث درباره آن و زوایای پیچیده اش را نداشت و رو شدن دست آقازاده هایی که سرمایه این مملکت را ارث پدری می دانستند و آن را به تاراج کشیده بودند . آفرین بر این شجاعت ...
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 23:23 توسط احمد
|
